تایتل قالب
جایی برای فراموش کردن!


ریچارد باخ در کتاب توهمات می‌نویسد روی محدودیت های تان پافشاری کنید تا به راستی با محدودیت رو به رو گردید. طبیعت لطف خاصی به کسی نمی کند،با همه به یک شکل رفتار می‌کند.هر بذری که در زمینه بکارید،طبیعت آن را می رویاند. هر بذری که در ذهن خود بکارید،طبیعت آن را هم می رویاند. همه چیز بستگی به شما دارد که چگونه روی افکار مثبت تمرکز کنید. طبیعت با کسی سر شوخی ندارد. همیشه واقع گراست،همیشه جدی است،همیشه حق با اوست و حرف درست را می‌زند. خطا و لغزش و همیشه از آن انسان است. انسان هایی که می تواند قدرت شناس او باشند. طبیعت همیشه اصرارش را برای نابغه ها و خالص ها و راستین ها فاش می کند. در روانشناسی قانونی وجود دارد که می گوید: اگر تصویری از آنچه می خواهید و محیط و آن برسید را به اندازه کافی در زمان خودتان مجسم کنید, به زودی دقیقاً همان را که به آن فکر می کردید به دست می آورید.


نظرات (۱)

  • بی نام
    سه شنبه ۵ فروردين ۹۹ , ۰۹:۳۵

    سلام 

    ببخشید 

    اسم رو آزمایشی عوض کردم ، اشکان هستم.

     

    در حال حاضر کمی از فضای مجازی فاصله گرفتم تا بعداز پانزدهم در فضای حقیقی با خیال راحت وارد شوم.

     

    بر روی دو وب یکی بیان ، دیگری بلاگفا بر روی پاره تنم یعنی کورد و کوردستان و ایران کار میکنم. کمی مطلبشان زیاد شود ، آدرس را تقدیم میکنم.

     

    به پنلها سر میزنم و نظرات گذاشته شده را می خوانم. 

     

    زیاد اسیر فضای مجازی نشوم بهتره ، البته بر میگردم و مطلب افزوده میکنم ولی به اندازه 

     

    برای تابستان مدتی ، کمی بیشتر می مانم و بعد دوباره ، زندگی در عالم حقیقت 

     

    پستی ، یعنی دو پست پشت سرهم نوشتم در این مورد.

     

    گفتم به شما که احترام منرا خیلی داشتید ، بعرض برسانم. 

     

    موفق باشی ، در پناه خدا 

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

آنچه مینویسم، صرفا دیدگاه شخصی من است و نه تنها در آینده مسئولیت آن را نمی پذیرم و ممکن است دیدگاهم تغییر کند، بلکه حتی امروز هم بر صحت و دقت آن اصرار ندارم. آنچه اینجا میخوانید، بیشتر فکرهایی است که به کلمه تبدیل شده تا در آینده، بتوانم مجدد به آنها مراجعه کنم و فرصت بیشتر و بهتری را به اندیشیدن در مورد آنها اختصاص دهم.