تایتل قالب


این روزها مانند سایر روزهایم ملقب به بلاتکلیفی است.نه سخت است و نه آسان،نه خوش میگذرد و نه بد؛اما به آینده امیدوارم؛به اتفاقاتش،تغیراتش،بلند پروازی هایش...   

امید،تنها دارایی من در این روزهای بی نوایی است.امیدی که درون مایه ی –شاید- توهم است؛از اینکه روزهای خوب خواهند رسید.به شدت به این اصل از اگزیستانیسیالیسم اعتقاد دارم: زندگی انسان فاقد معنا است، مگر اینکه خودش به آن معنا ببخشد.

 به قول نادر ایراهیمی:

" زندگی در بسیاری از لحظه ها،عاری از هر گونه معنا و مفهومی است.این،ما هستیم که با مجموعه عملکردهایمان به زندگی معنا و مفهوم می بخشیم.زندگی به خودی خود،نه بد است و نه خوب،نه تلخ است نه شیرین،نه ظالمانه و نه سرشار از عدالت.. این حوادث نیستند که انسان را امیدوار یا ناامید می کنند؛این طرز نگاه کردن ما به حوادث است و زاویه ی دید ما،که مایه ی اصلی یاس و امید را می سازد.انسان هنوز یاد نگرفته آنگونه به حوادث نگاه کند که تلخ ترین و دردناک ترینِ آنها را هشیار کننده،نیرودهنده،تجربه بخش، پر انگیزنده و آینده ساز ببیند.این نگاهی بسیار فلسفی،پیچیده و عمیق به زندگی و ارزش های آن نیست،این فقط ساده نگاه کردن است؛ ساده و صادقانه و سازنده نگاه کردن..."

 


نظرات (۱)

  • زری ...
    سه شنبه ۲۶ مرداد ۰۰ , ۲۲:۱۶

    سلام

    چه عجب :)))

    چشممون به ستاره این وبلاگ روشن شد...

    • author avatar
      مدریک ▪
      ۲۶ مرداد ۰۰، ۲۲:۴۴
      سلام؛
      امان از کمال طلبی،وقتی  ادم از نوشتن یکم فاصله میگره؛ترس از هرزه نوشتن نمیذاره بنویسیم...
      این جمله از جولیا کامرون منو نجات داد:
      تو کمیت نوشتن رو حفظ کن،کیفیت خودش رخ نشون میده...
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

آنچه مینویسم، صرفا دیدگاه شخصی من است و نه تنها در آینده مسئولیت آن را نمی پذیرم و ممکن است دیدگاهم تغییر کند، بلکه حتی امروز هم بر صحت و دقت آن اصرار ندارم. آنچه اینجا میخوانید، بیشتر فکرهایی است که به کلمه تبدیل شده تا در آینده، بتوانم مجدد به آنها مراجعه کنم و فرصت بیشتر و بهتری را به اندیشیدن در مورد آنها اختصاص دهم.