تایتل قالب


پیش نوشت:این متن قسمتی از مقاله ی"بررسی تاثیر بازی های رایانه ای بر رفتار و عملکرد تحصیلی دانش آموزان"است!

باید گفت اعتیاد چیز بدی است.خیلی بد! برای مثال در خانه نشسته اید و معتاد ها را در تلویزیون در اخبار20:30 را نگاه میکنید.و همراه با خانواده، فحش های آب نکشیده خود را حواله معتادین میکنید،ای...چرا رفتی سراغ مواد مخدر و از این حرفا؛ ولی کجای کاری که الان فقط معتاد مواد مخدر نداریم! جدیدا بازی های رایانه ای شده اند بلای خانمان سوز،مخرب محفل گرم و رنگین خانواده های امروزی اما بعضی از والدین باسرگرم شدن کودکانشان در تنهایی خودشون خوشحال اند ومی گویند؛ بهتر است که بچه ها را هر طور شده درخانه نگه داشت تا با دوستان مختلف رفت و آمد نداشته باشند. بازی رایانه ای بهتر از اینه که کودک با هر کسی رفت و آمد داشته باشد و نتوان او راکنترل کرد. این طور هم وقتش درخانه می گذرد و هم می توان او را تحت نظر داشت. اما آیا به این افکر کرده اید که این کنترل های بی حساب به چه قیمتی تمام می شوند؟
بله،عزیزدل همین سکوت و بی سر و صدایی کودکان و نوجوانان در برابر کامپیوتر ممکنه که باعث عوارض جبران ناپذیری بشه. اگر چه بسیاری ازکارشناسان امورتربیتی معتقدند که بازی های رایانه ی می تواند اثرات مثبتی مثل ایجاد خلاقیت، تمرکز و دقت و غیره را به همراه داشته باشه اما متأسفانه می شنویم که هر از گاهی اخباری از مناطق مختلف جهان به گوش می رسه که فلان نوجوان به دلیل این که مثلا 51ساعت بدون وقفه مشغول بازی با کامپیوتر بوده، دچار حمله های عصبی شد و کارش به بیمارستان کشیده است . حتما این روشنیداید که میگن«هیچ گربهای برای رضای خدا موش نمیگیره»! طبیعیه که که سازنندگان بازی های رایانه ای هم حاضر نیستن که پول، وقت و تخصصشون روهمینطوری توی جوی آب بریزند! آنها حتما اهداف آشکار
و پنهانی دارند که مخاطب ازش بی خبره ! و سعی میکنند که بیشترین تأثیر را بر مخاطب بگذارند.


ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

آنچه مینویسم، صرفا دیدگاه شخصی من است و نه تنها در آینده مسئولیت آن را نمی پذیرم و ممکن است دیدگاهم تغییر کند، بلکه حتی امروز هم بر صحت و دقت آن اصرار ندارم. آنچه اینجا میخوانید، بیشتر فکرهایی است که به کلمه تبدیل شده تا در آینده، بتوانم مجدد به آنها مراجعه کنم و فرصت بیشتر و بهتری را به اندیشیدن در مورد آنها اختصاص دهم.