تایتل قالب
جایی برای فراموش کردن!


توماس ولف میگوید که"نوشتن برای فراموش کردن است،نه به یاد آوردن"البته نه همه نوشته ها،ولی بعضی از نوشته ها برای این است که ما فراموش کنیم ، به نوشتن پناه می بریم برای اینکه از چنگال خشن آن معنی رها شویم.می نویسم تا فراموش کنم که در چه زمانه ای دارم زندگی می کنم. زمانه ای که هیچ احساس تعلقی نسبت به آن ندارم. و چه سخت است درک کردن انسانهای امروزی؛انسان هایی که خیلی سخت احساساتشان را بیان می کنند و شاید بعضا فراموش کرده اند آن را...

آنچه مینویسم، صرفا دیدگاه شخصی من است و نه تنها در آینده مسئولیت آن را نمی پذیرم و ممکن است دیدگاهم تغییر کند، بلکه حتی امروز هم بر صحت و دقت آن اصرار ندارم. آنچه اینجا میخوانید، بیشتر فکرهایی است که به کلمه تبدیل شده تا در آینده، بتوانم مجدد به آنها مراجعه کنم و فرصت بیشتر و بهتری را به اندیشیدن در مورد آنها اختصاص دهم.